الف:
گويند در مجلسى كه منصور دوانقى خليفه متكبر و جبار عباسى در خدمت حضرت امام صادق عليه السلام بود، مگسى باعث آزار منصور مى شد و منصور پيوسته با حركت دست آن را از صورتش مى راند، ولى مگس از نقطه اى برمى خاست و در نقطه ديگر صورت منصور مى نشست و لحظه اى او را آرام نمى گذاشت . سر انجام منصور با ناراحتى شديدى از امام پرسيد: اين مگس چيست كه خدا آن را آفريد؟
امام پاسخ داد: يكى از فوائد خلقت مگس آنست كه متكبران را خوار و ذليل گرداند تا بدانند با همه قدرت ظاهرى خود نمى توانند مگسى را از خود دفع كنند.

ب:
همچنين گويند: بهلول كه به خاطر مصون ماندن از شر خلفاء ستمگر عباسى تظاهر به ديوانگى مى كرد. روزى براى شكايت نزد هارون الرشيد رفت . ديد دو نفر بالاسر هارون ايستاده اند و با حركت باد بزن مگسها را از خليفه دور مى كنند و اجازه نمى دهند كه به او آزارى برسانند. بهلول خنديد.
هارون سبب حضور و خنده او را پرسيد؟
بهلول گفت : بچه هاى كوچه و خيابان مرا اذيت مى كردند، نزد تو آمدم تا مرا از شر آنان حفظ كنى ، ولى اكنون مشاهده مى كنم كه تو عاجز تر از منى . زيرا تو براى دفع آزار مگس ضعيفى به دو نفر ديگر پناهنده شده اى .